Επίτιμος δημότης Καστοριάς ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Μήνυμα κ. Βαρθολομαίου για το περιβάλλον, τη συνεργασία των εκκλησιών και την οικονομική κρίση.

Μηνύματα για την προστασία του περιβάλλοντος, για τη δυνατότητα συνεργασίας της Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας σε μεγάλα θέματα που απασχολούν σήμερα την ανθρωπότητα και για την αντιμετώπιση της κρίσης με έμφαση στην «ηθική και πνευματική» ευθύνη και διάθεση μας «να αλλάξουμε τη στάση μας έναντι των πραγμάτων», έστειλε κατά την σημερινή τελετή ανακήρυξης του σε επίτιμο δημότη Καστοριάς, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Κατά την ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε την ικανοποίηση του για το «πρόγραμμα αποκαταστάσεως της οικολογικής ισορροπίας της λίμνης και προστασίας της βιοποικιλότητας», που τα τελευταία χρόνια εφαρμόζει ο δήμος Καστοριάς και τόνισε ότι προϋπόθεση επιτυχίας, είναι η ευαισθητοποίηση «πάντων, ιδίων δε, των νέων», υπογραμμίζοντας ότι «ο σεβασμός της δημιουργίας πηγάζει εκ της ανθρωπίνης ζωής και αξιοπρεπείας». «Εχωμεν δε ως χριστιανοί υποχρέωσιν διαπαιδαγωγήσεως των ανθρώπων με μία οικολογικήν συνείδησιν, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ευθύνη μας έναντι ημών, έναντι των άλλων και έναντι της δημιουργίας» επεσήμανε ο κ. Βαρθολομαίος, μεταφέροντας ένα απόσπασμα από την κοινή διακήρυξη, που είχε συνυπογράψει με τον «αείμνηστο Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ κατά την κατακλείδα του 4ου οικολογικού συμποσίου», στην Αδριατική(ο Οικουμενικός Πατριάρχης από τη Βενετία και ο Πάπας από το Βατικανό, με τηλεδιάσκεψη), τον Ιούνιο του 2002 και πρόσθεσε : «Που σημαίνει ότι οι δύο μεγάλαι εκκλησίαι η Ορθόδοξος και η Καθολική ημπορούν να συνεργαστούν σε μείζονα θέματα που απασχολούν ολόκληρη την ανθρωπότητα σήμερα». Ο κ. Βαρθολομαίος επανέλαβε ότι η σημερινή κρίση του κόσμου και της κοινωνίας μας είναι «πρωτίστως ηθική και πνευματική», έκφραση της οποίας είναι η οικονομικής κρίση και σημείωσε ότι για την αντιμετώπιση της «δεν αρκούν μόνο οικονομικαί και δημοσιονομικαί αλλαγαί», που αποτελούν ευθύνη των κοσμικών εξουσιών, αλλά παράλληλα και «ηθικαί και πνευματικαί». «Η δική μας ευθύνη είναι να συνειδητοποιήσουμεν ταπεινώς τα όρια των δυνάμεων και των δυνατοτήτων μας. Να αναγνωρίσωμεν τη δύναμη της υπομονής και την βεβαιότητα της εμπιστοσύνης εις τον Θεόν και να αναλάβουμε την αναλογούσας, ενί εκάστω ημών ευθύνας, με διάθεσιν να να αλλάξουμε τη μέχρι τώρα στάση μας έναντι των πραγμάτων, διατηρούντες πάντοτε την ελπίδα μας εις τον Θεόν». Τον Οικουμενικό Πατριάρχη είχε υποδεχτεί κατά την άφιξη του ο δήμαρχος και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου στην είσοδο του δημαρχείου και τον συνόδευσαν στην αίθουσα συνεδριάσεων, όπου με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ανακηρύχθηκε σε επίτιμο δημότη Καστοριάς. «Στην Ορθοδοξία και σε εσάς προσβλέπουμε όλοι μας. Γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε ότι αποτελείται σταθερά βάθρα και πηγές δύναμης και αγάπης από όπου μπορούμε να αντλούμε αισιοδοξία σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και «φως» στην χάραξη του μέλλοντος μας» τόνισε μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδης. Ο κ. Χατζησυμεωνίδης υπογράμμισε την οικολογική προσφορά του κ. Βαρθολομαίου και ανακοίνωσε ότι το Ενυδρείο Καστοριάς, που θα εγκαινιάσει αύριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης, θα φέρει το όνομα του. Το μεσημέρι, ο κ. Βαρθολομαίος μίλησε σε ιερατική σύναξη κληρικών της περιοχής, συνιστώντας τους να είναι οδηγοί και αρωγοί του ποιμνίου, ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο και στη συνέχεια, με καράβι από τη λίμνη, επισκέφθηκε το παραλίμνιο μοναστήρι της Παναγίας της Μαυραιώτισας, του 11ου αι. ΑΜΠΕ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ: "Είστε κανδήλα ακοίμητος"

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Ἐπισκόπου Σεραφείμ Παπακώστα

Μητροπολίτου Καστορίας

Ὁμιλία

κατά τήν Πατριαρχικήν Θείαν Λειτουργίαν

ἱερουργοῦντος τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

ἐπί τῇ ἁγιοκατατάξει τῆς Ὁσίας μητρός ἡμῶν Σοφίας

τῆς ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας ἀσκησάσης

Μητροπολιτικός Ναός 1 Ἰουλίου2012

«Πανηγυριζέτωσαν οἱ θεόφρονες»[1]

Τόν λόγο αὐτό τοῦ μεγάλου ὑμνογράφου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ, πού ἀναφέρεται στήν πάνσεπτο Κοίμηση καί τήν εἰς οὐρανούς Μετάσταση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου,δανείζομαι τήν ὥρα αὐτή τῆς ἀναιμάκτου θυσίας, Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,γιά νά ἐκφράσω τήν ἄπειρη εὐγνωμοσύνη μου γιά ὅσα ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐπεφύλαξε στήν ἐλαχιστότητά μου, ἀλλά καί νά ἐκφράσω τήν χαρά καί τήν βαθιά μου συγκίνηση,καθώς καί τοῦ περιουσίου λαοῦ τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἐδῶ παρουσία Σας.

Αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο χρησιμοποιήσατε καί Ἐσεῖς, ὅταν, μετά ἀπό ὀγδόντα ὀκτώ (88) χρόνια ληθάργου καί σιωπῆς, φθάσατε στό ὄρος Μελᾶ τοῦ Πόντου γιά νά τελέσετε τήν Θεία Λειτουργία στό παλλάδιο τῆς θεομητορικῆς εὐλαβείας, στήν Ἱερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Σουμελιώτισσας, ἀλλά καί νά ψάλλετε μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς Σας καί μέ τρεμάμενα ἀπό τήν συγκίνηση χείλη, ὅπως Σᾶς εἴδαμε τηλεοπτικά, τό: «Ἐν τῇ γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε».

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμε,

Σεβασμία τῶν ἁγίων Ἱεραρχῶν χορεία,

Ἐντιμώτατοι ἄρχοντες τῆς πολιτείας, τοῦ στρατοῦ καί τῶν σωμάτων ἀσφαλείας,

Πανοσιολογιώτατοι Καθηγούμενοι τῶν ἱερῶν σκηνωμάτων τῆς Ἁγιορειτικῆς    

Πολιτείας, ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων Ἱερῶν Μονῶν,

ἀδελφοί μου συμπρεσβύτεροι καί συνδιάκονοι,

λαέ τοῦ Θεοῦ περιούσιε,

            Ἀνάμεσά μας, «ἀνήρ εὐαγγελίας»,[2]

Ἡ εὐσεβής πηγή τοῦ Γένους μας,

Ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων,

«Ἡ ζῶσα εἰκών τοῦ Χριστοῦ καί ἔμψυχος δι’ ἔργων καί λόγων χαρακτηρίζουσα τήν ἀλήθειαν»,[3]νήπτων τούς πόδας καί κλῶν τόν εὐχαριστηριακόν ἄρτον τῆς ζωῆς καί μεταδίδων πόμα καινόν ἐκ τοῦ ἱεροῦ κρατῆρος τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

«Ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος Κύριος»[4]μᾶς ἀξίωσε σήμερα, Παναγιώτατε Πάτερ, νά κυκλώσουμε τό Ἱερό τοῦτο Θυσιαστήριο μετά τῶν ἀΰλων Δυνάμεων Ἀσωμάτων, νά βιώσουμε μέσα στό μυστήριο τῆς ζωῆς καί τῆς ἐν Χριστῷ ἑνότητος τήν συγκεφαλαίωση τῆς ὅλης οἰκονομίας, τό ἀδιάκοπο Πάσχα τῆς Ἐκκλησίας καί τήν χαρισματική πρόγευση τῆς μελλοντικῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Γι’ αὐτό καί μποροῦμε νά ὁμολογήσουμε «χείλεσιν ἀναξίοις», μαζί μέ τόν Οὐρανοφάντορα Βασίλειο, πώς «ἔσχομεν τοῦ θανάτου αὐτοῦ τήν μνήμην, εἴδομεν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ τόν τύπον, ἐνεπλήσθημεν τῆς ἀτελευτήτου ζωῆς καί ἀπηλαύσαμεν τῆς ἀκενώτου αὐτοῦ τρυφῆς».[5]

Μέσα στήν εὐλογημένη Βασιλεία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί στήν κοινωνία τῶν ζωοπαρόχων καί φρικτῶν Μυστηρίων εἰσήλθαμε μαζί Σας στόν χῶρο τοῦ φωτός καί στήν κοινωνία τοῦ φωτός.[6]Μᾶς μεταδώσατε φῶς, («φῶς ὅλοι γεγονότες θεῖον») πού βρίσκεται φυλαγμένο,αἰῶνες τώρα, στήν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία. Εἶναι τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως, «τό ἀμίαντο καί ἀνέσπερο, πού ὁδήγησε στήν χριστιανική πίστη ὄχι μόνον ἕναν λαό, ἀλλά ἔθνη πολλά καί λαούς πολλούς ..., εἶναι φῶς δυνάμεως, φῶς μυστικόν, πού διατηρεῖται μέχρι σήμερα μέ τό ἔλαιον τῆς εὐσεβείας στήν Μητέρα Ἐκκλησία, ἀλλά καί μέ τά δάκρυα τῆς δοκιμασίας καί τό αἷμα τῆς μαρτυρίας». Γι’αὐτό καί εἶναι «φῶς ἀντοχῆς», ὥστε «καμμία νύκτα, ὁσονδήποτε ἀσέληνος, δέν ἠμπόρεσε νά τό ὑπερβῇ. Κανέν ἔρεβος, ὅσον βαθύ, δέν κατώρθωσε νά νικήσῃ τήν λάμψιν του. Καί καμμία θύελλα καί καμμία καταιγίς δέν ἴσχυσέ ποτε νά τό σβήσῃ.Ἀλλά καί καμμία ἐγκατάλειψις δέν ἀπογοήτευσέ ποτε τούς φύλακας τοῦ ἁγίου τούτου φωτός, ὁσονδήποτε ὀλίγοι ἄν αὐτοί εἶχον ἀπομείνει», ὅπως ἔγραφε ὁ σοφός Γέρων τῆς Χαλκηδόνος κυρός Μελίτων.[7]

Πανηγυρίζουμε, Παναγιώτατε Πάτερ, ὄχι μόνον ἐμεῖς, ἀλλά καί ὁλόκληρος ὁ Ὀρθόδοξος κόσμος τήν ἀναγραφή στό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας τῆς Ὁσίας Σοφίας, τῆς χελιδόνος τοῦ Πόντου καί τῆς θαυμαστῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας. Μιά ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ, ὅπως μᾶς εἴπατε πρό καιροῦ στήν πατριαρχική Σας καθέδρα, στήν δύσκολη ἐποχή μας. Γιατί ὁ κάθε Ἅγιος, ὅπως ἀναφέρατε σέ ὁμιλία Σας στήν ἁγιοτρόφο καί ἁγιοτόκο Καππαδοκία, «ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα καί βεβαίωσιν ὅτι οὐδεμία ἐξωτερική ἰσχύς καί ἀντινομία, οὐδεμία ἔλλειψις καί στέρησις, οὐδεμία οἰκονομική ἔνδεια, δέν ἠμπορεῖ νά καταβάλῃ τόν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος πιστεύει εἰς τόν Χριστόν, ἀλλά αὐτός καί εἰς τάς πλέον δυσχερεῖς περιστάσεις ἐξέρχεται πάντοτε νικητής».[8]

Γι’ αὐτό καί ἀπό τά χείλη Σας σήμερα ἀκοῦμε

πώς ὁ«Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας»,[9]

πώς τό Εὐαγγέλιο εἶναι ἐφαρμόσιμο σέ κάθε ἐποχή καί

πώς ἡ μεγάλη γιορτή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό Ἁγιολόγιο καί Ἑορτολόγιο.

Ὅταν ἀναγράφεται ἕνας θεούμενος στό Ἁγιολόγιο, ὅταν γιορτάζουμε τίς μνῆμες τῶν Ἁγίων, τότε πραγματικά γιορτάζουμε τόν θρίαμβο τῆς πίστεως, ἀλλά καί διδασκόμαστε πώς ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά κάνει Ἅγια Λείψανα, πού μέσα σ’ αὐτά συμπεριλαμβάνεται ὁλόκληρο τό δογματικό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας μας»[10]καί πώς ἡ Ἐκκλησία μας βαδίζει σωστά, γιατί ἔχει αὐτά τά κατά χάριν θεωθέντα πρόσωπα, ὡς πνευματικούς ὁδηγούς γιά τήν ἐν Χριστῷ ζωή καί τήν εἴσοδο στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Γι’ αὐτό Σᾶς ἐκφράζουμε τήν ἰσόβια εὐγνωμοσύνη μας, γιατί προσφέρατε ὄχι μόνο στήν ἀκριτική Καστοριά, ἀλλά καί σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, τήν Ἁγία Σοφία ἀπό τήν Ἄρδασσα τοῦ Πόντου, ὅπως προσφέρατε τόν Ὅσιο Γεώργιο τόν Καρσλίδη ἀπό τήν Ἀργυρούπολη τοῦ Πόντου στή Δράμα, ὅπως προσφέρατε πρότριτα τούς Ἐσθονούς Νεομάρτυρες.

Ὅλα αὐτά τά πρόσωπα, γιά τά ὁποῖα ὑπογράψατε τίς ἱεροκανονικές πράξεις ἀναγραφῆς τους στό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ὁ πρῶτος τῆς οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τήν Οἰκουμενική Καθέδρα,θά ὑψώνουν χεῖρας ἱκέτιδας στόν Θρόνο τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου γιά τόν ἄνωθεν στηριγμό Σας στήν χαρισματική διακονία Σας γιά ὑγεία σταθηρά εἰς μακρότητα εὐλογημένων χρόνων.

Πανηγυρίζουμε, Παναγιώτατε Πάτερ. Πάσχα σήμερα, γιά τήν τοπική μας Ἐκκλησία. Πάσχα, διότι ἀξιωθήκαμε νά δοῦμε τό σεπτό πρόσωπό Σας καί νά συναντήσουμε τόν ἀκοίμητο ὀφθαλμό τῆς οἰκουμένης. Οἱ πάντες, ἀπό τόν πρῶτο μέχρι καί τόν τελευταῖο, ἀναγνωρίζουν τήν χαρισματική προσωπικότητά Σας, τόν φιλόπονο καί ἀνύστακτο ἐργάτη τῆς Ἐκκλησίας,τόν φιλακόλουθο καί συνεπῆ στίς μοναχικές του ἐπαγγελίες, αὐτόν πού δέν φείδεται κόπου καί πόνου «ἵνα μορφώσῃ Χριστόν»[11].Αὐτόν πού σαγηνεύει τίς καρδιές τῶν συνομιλητῶν του σ’ ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς γῆς, καθώς καί τήν πλήρη ἀναγνώριση ὡς τοῦ μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ ἡγέτου τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὅποιος ὅμως Σᾶς πλησιάζει καί Σᾶς γνωρίζει ἀπό κοντά, αὐτός νοιώθει καί μιά γλυκιά νότα παιδικῆς ψυχῆς. Γι’ αὐτό καί δίκαια ἔγραψε γιά Σᾶς ἕνας ἐργάτης τῆς τέχνης καί τοῦ λόγου: «Τελικά,γνωρίζει καλά πῶς νά κρατᾶ τό καντήλι αὐτό τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, πού τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός πρίν εἴκοσι χρόνια, ποιμαίνοντας τήν Πόλι καί μαζί της ὁλάκερη τήν Ὀρθοδοξία, ἕνα καντήλι μαρτυρίου ἀλλά καί μαρτυρίας».[12]

Κανδῆλα ἀκοίμητος στήν Βαλουκλιώτισσα, στούς Ναούς καί στά Ἁγιάσματα πού μέχρι σήμερα ἀνακαινίσατε.

Κανδῆλα ἀκοίμητος στίς Ἐκκλησίες τῆς Ἀποκαλύψεως, πού συχνά πυκνά ἐπισκέπτεσθε, χοροστατεῖτε,λειτουργεῖτε, ἁγιάζετε, μνημονεύετε ζῶντες καί κεκοιμημένους.

Μέ αὐτές τίς σκέψεις καί μέ τά αὐτά αἰσθήματα σεβασμοῦ καί υἱϊκῆς ἀφοσιώσεως στό σεπτό πρόσωπό Σας, ἀλλά καί στήν σταυρωμένη Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, ἀσπαζόμαστε «τάς εἰρηνοδώρους Σας χεῖρας, αἱ ὁποῖαι πρός ἡμᾶς ἐκτείνονται εὐστόργως δορυφοροῦσαι γλυκασμούς ζωοποιούς»,[13]

ἐκζητοῦμε τίς ἅγιες εὐχές Σας,

Σᾶς ὑποβάλλουμε πολλές υἱϊκές εὐχαριστίες, καθώς καί στό πρόσωπο τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου καί τῶν λοιπῶν ἁγίων Ἀρχιερέων καί

ταπεινά Σᾶς εὐχόμαστε, Κύριος ὁ Θεός, διά πρεσβειῶν τῆς Ὁσίας Σοφίας, Σᾶς χαρίζῃ πολυετήν πατριαρχείαν καί ἁγιασμόν ψυχῆς καί σώματος.

                                    Βαρθολομαίῳ τῷ σεπτῷ Πατριάρχῃ

Ἀρχιερεῖ πρώτῳ ἐν τοῖς Ἐπισκόποις

Ρώμης τῆς Νέας Προέδρῳ καί Ποιμένι

Θεοῦ κήρυκι πάσης τῆς οἰκουμένης

Ὀτρηρῷ ἀνδρί Πόλεως Κωνσταντίνου

Λάμποντι αὐγαῖς Χριστοῦ ποιμαντορίας

Ὁλοθύμως εὔχεται Καστορίας ἡ πόλις

Μακρόν τόν βίον ἐν ὑγιείᾳ κατ’ἄμφω

Ἀπείραστον κακῶν ἐκ βελῶν βελίαρ

Ἰδίως γέμοντα ἀγαθῶν τῶν θείων

Ὁρμήν ἔχοντα πρός ἀγαθοποιΐαν

Σύν πᾶσι τούτοις καί ἰσχύν τοῦ Κυρίου.[14]

Εἴησαν πολλά τά ἔτη Σας Παναγιώτατε!

Ἐπιτρέψτε μου, ὡς ἐλάχιστο ἀντίδωρο τῆς ἐδῶ ἐπισκέψεώς Σας, νά Σᾶς προσφέρω αὐτό τό ἐπιγονάτιο, τό ὁποῖο φιλοτέχνησε ἡ Γερόντισσα Γαβριηλία ἀπό τήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Γεωργίου Μελανθίου Καστοριᾶς, καί πού φέρει τήν μορφή τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μαζί μέ τίς Μυροφόρες γυναῖκες «τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων», μέ τήν ὁλοκάρδια εὐχή, νά ἔχετε πάντοτε στήν καρδιά Σας μόνιμη καί ἀναφαίρετη τήν χαρά τῶν Ἁγίων Μυροφόρων, ἀλλά καί νά εἶσθε«περιεζωσμένος ἐν δυναστεία»[15]ὅτι «Κύριος ἄρξει ὑμῶν».[16]

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε σήμερα το πρωί της Κυριακής Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Καστοριάς, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, συλλειτουργούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και πλειάδος Αρχιερέων.

Ο περικαλλής παλαιός Ναός, μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, ήταν κατάμεστος από πιστούς.Στη Θεία Λειτουργία παρέστη ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Καθηγητής Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, ο αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μάξιμος Χαρακόπουλος, ο πρ. πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γεώργιος Δακής, ο δήμαρχος της Καστοριάς Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδης και εκπρόσωποι τοπικών Αρχών.

Πριν το τέλος της Θείας Λειτουργίας διαβάστηκαν τα κόλλυβα "εις τιμήν και μνήμην" της Αγίας Σοφίας εκ Κλεισούρας ενώπιον των ιερών λειψάνων της. Τα κόλλυβα διακοσμήθηκαν από μοναχό της Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Σιατίστης με την αγιογραφία της Αγίας Σοφίας.

Ο Μ Ι Λ Ι Α

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

ΕΝ Τῼ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚῼ ΝΑῼ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

(1 Ἰουλίου 2012)

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Καστορίας κύριε Σεραφείμ,

Ποιμενάρχα τῆς θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας,

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀδελφοί,

Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες τοῦ τόπου,

Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μετὰ πολλῆς χαρᾶς καὶ συγκινήσεως ἐτελέσαμεν σήμερον τὴν Θείαν Λειτουργίαν ἑορτίως πανηγυρίσαντες τὴν ἐπίσημον κατάταξιν εἰς τὰς ἁγιολογικὰς δέλτους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Σοφίας (Χοτοκουρίδου), τῆς ἐκ Πόντου ὁρμηθείσης καὶ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας τῆς θεοσώστου ἐπαρχίας Καστορίας ἀσκητικῶς διαλαμψάσης.Συγχαίρει, σήμερον, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διὰ τὴν κατάταξιν τῆς Ὁσίας ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτῆς. Συγχαίρουν οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος ὅσιοι ἀσκηταὶ καὶ ἀσκήτριαι, οἱ ἐν ταῖς ἱεραῖς μοναῖς, ἐρήμοις, σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ἀσκητικῶς τελειωθέντες, ἔχοντες συνόμιλον τὴν ἐν τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς διαλάμψασαν ὁσίαν Σοφίαν. Συγχαίρουν οἱ δίκαιοι οἱ ἐν τῷ κόσμῳ τὸν καλὸν ἀγῶνα ἀναλαβόντες καὶ κατὰ τοῦ ἀρχεκάκου ἐχθροῦ ἀνδρισάμενοι, συγχορεύοντες φαιδρῶς μετὰ τῆς ταπεινῆς καὶ καρτερικῶς ἀγωνισαμένης Ὁσίας. Συγχαίρει καὶ ὁ πιστὸς φιλόχριστος, φιλάγιος καὶ φιλέορτος λαός, ὁ συναχθεὶς περιχαρῶς ἐνταῦθα σήμερον, ἀλλὰ καὶ ὁ ἱερὸς κλῆρος καὶ σύμπας ὁ εὐσεβὴς λαὸς τῆς θεοσώστου ταύτης μητροπόλεως καὶ τῆς Ἑλλάδος ὁλοκλήρου, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἐγνώρισαν τὴν Ἁγίαν ἐν ζωῇ ἢ εὐηργετήθησαν θαυματουργικῶς μετὰ θάνατον ὑπὸ αὐτῆς, διότι εἰς τοὺς ἐσχάτους τούτους χρόνους ἔχουν ἕνα νέον πρέσβυν πρὸς Κύριον, τὴν Ὁσίαν, ἡ ὁποία παντοιοτρόπως συμπαρίσταται εἰς αὐτοὺς εἰς τὰς ἀσθενείας, τὰς θλίψεις καὶ τὰς δυσχερείας τοῦ βίου των.

Ἅγιοι εἶναι ὅσοι εἶδον τὸν Θεὸν ἐν ζωῇ, «γνωστῶς καὶ εὐαισθήτως», ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ νέος θεολόγος, καὶ ἀνεδείχθησαν σκεύη καθαρὰ πρὸς ὑποδοχὴν τῆς Χάριτός Του. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι ἀσκηταί, ὅλοι ἔχουν ἀγωνισθῆ ἀσκητικῶς, ἔστω καὶ ἂν πολλὰ ἐκ τῶν ἀγωνισμάτων αὐτῶν ἔγιναν ἐν κρυπτῷ καὶ ἡμεῖς τὰ ἀγνοοῦμεν. Διὰ τῶν ἀγώνων κατὰ τῶν παθῶν καὶ διὰ τῶν ἀσκητικῶν ἱδρώτων των, δι᾿ ἐγκρατείας, μετανοίας καὶ ταπεινοφροσύνης, ἀπέδειξαν ἐμπράκτως ὅτι ἠγάπησαν καὶ ἀγαποῦν τὸν Χριστόν, ὅτι θέλουν νὰ ἐνοικήσῃ Αὐτὸς εἰς τὰς καρδίας των. Καὶ Αὐτὸς ἦλθε καὶ κατοίκησεν ἐντός των, τοὺς ἐπλημμύρισε διὰ τῆς Χάριτος καὶ τῆς χαρᾶς τοῦ Παραδείσου, μετεμόρφωσε τὴν ὕπαρξίν των καὶ τοὺς κατέστησε θεοὺς κατὰ χάριν, ὥστε νὰ ἐνεργοῦν ὑπερφυσικῶς, διὰ προοράσεων, διοράσεων καὶ θαυματουργικῶν ἰάσεων τῶν ψυχικῶν καὶ σωματικῶν παθῶν, νὰ στηρίζουν τοὺς συνανθρώπους εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴν καὶ νὰ τοὺς θωρακίζουν ἀπέναντι εἰς τὰς δοκιμασίας, δυσχερείας καὶ συμφορὰς τοῦ βίου.



 Τοιαύτη ὑπῆρξε καὶ ἡ ὁσία Σοφία. Ἤδη, ζῶσα εἰς τὸν ἁγιοτόκον Πόντον, μετὰ τὸν θάνατον υἱοῦ καὶ συζύγου, ἀφιέρωσεν ὅλην ἑαυτὴν εἰς τὸν Θεόν, διάγουσα ἀσκητικῶς εἰς τὰ ὄρη καὶ συνδιαιτωμένη μετὰ των Ἁγίων. Δι᾿ ἐμφανίσεως τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου πληροφορεῖται τὸν ἐπικείμενον κίνδυνον καὶ εἰδοποιεῖ τοὺς συγχωριανούς της περὶ τῆς ἐπικειμένης ἐπιδρομῆς, ὥστε νὰ σωθοῦν. Κατὰ τὸν πλοῦν πρὸς τὴν νέαν της πατρίδα, μετὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν πληθυσμῶν, βλέπει Ἀγγέλους Θεοῦ καὶ τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καὶ μεσιτεύει ὥστε νὰ μὴ καταποντισθῇ τὸ πλοῖον καὶ οἱ συμπλέοντες. Ἡ Κυρία Θεοτόκος τὴν ἀποστέλλει εἰς τὴν ἱερὰν παρὰ τὴν Κλεισούραν Μονήν της, διὰ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἄσκησιν ἐκεῖ, μαθητευομένη παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ἐναρέτου ἱερομονάχου Γρηγορίου καὶ νὰ συντηρήσῃ τὸ ἱερὸν καθίδρυμα, ὅταν αὐτὸ θὰ παραμείνῃ ἔρημον μοναχῶν.

Ὑπὸ λαϊκὴν μέλανα περιβολὴν θὰ ἀσκηθῇ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Θεοτόκου, ὡς εὐάρεστος θυγάτηρ καὶ θεραπαινὶς αὐτῆς, περὶ τὸν ἥμισυν αἰῶνα καὶ δὲν θὰ τὴν ἐγκαταλείψῃ ἕως τέλους τοῦ ὁσιακοῦ βίου της. Κύριος καὶ ἐπίμονος στόχος της ἦτο νὰ ἀρέσῃ εἰς Θεὸν καὶ ὄχι εἰς ἀνθρώπους. Διὰ τοῦτο, μετεχειρίζετο σχήματα σαλότητος, ὥστε νὰ ἀγνοῆται ἢ νὰ ἐπικρίνηται ὑφ᾿ ὅσων ἔχουν σχῆμα εὐσεβείας ἀλλ᾿ ἀρνοῦνται τὴν δύναμίν της καὶ ὑπὸ τῶν φιλοπεριέργων καὶ νὰ ἀποφεύγῃ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων. Ἀνεγνωρίζετο ὅμως ὑπὸ τῶν ἁπλῶν, γνησίως εὐλαβῶν καὶ ταπεινῶν. Προσηύχετο ἀλλὰ καὶ θὰ προσεύχεται στεναγμοῖς ἀλαλήτοις διὰ τὸν κόσμον, διέβλεπε τὰ ἐσώτερα τῆς καρδίας καὶ προέβλεπε τὰ μέλλοντα. Οὐδένα ἐπλήγωσεν, οὐδένα ἐστενοχώρησε. Δὲν ἐκράτησε χρήματα εἰς τὰς χεῖρας της, ἕως ὀβολοῦ, ἀλλὰ διεσκόρπιζεν εἰς τοὺς πένητας ὅσα οἱ ἄλλοι ἔδιδον εἰς αὐτήν. Ἐστήριζε τοὺς πίπτοντας, ὁδηγοῦσα εἰς μετάνοιαν καὶ ἐναποθέτουσα αὐτοὺς εἰς τὴν στοργικὴν φροντίδα τῆς Θεομήτορος. «Ἡ Παναΐα κὶ θὰ χάντ᾿ σας» (δὲν θὰ σᾶς χάσῃ ἡ Παναγία) καί «Πολλὰν ὑπομονὴν νὰ κάμνετε», τοὺς ἔλεγε.

 Ἔζησεν ἐπὶ δεκαετίας μόνη καὶ ὀλίγοι ἐκ τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων καὶ κατορθωμάτων της θὰ γίνουν φανερὰ εἰς τοὺς ἄλλους: Ἡ ἔντονος νηστεία, ἡ χαμαικοιτία, ἡ ρακενδυσία, ἡ ἀποφυγὴ τῆς ἀνθρωπαρεσκείας, ἡ ἀλουσία, ἡ ἐγκαρτέρησις εἰς τὸ ψῦχος καὶ τὴν μεγάλην ὑγρασίαν τῆς περιοχῆς, κλπ. Ὅμως, τὸ πλεῖστον τῆς κατὰ Χριστὸν πολιτείας της θὰ παραμείνῃ κεκρυμμένον. Ὅπως ἔλεγεν ὁ ὁσιακῆς μνήμης μακαριστὸς π. Παΐσιος, ὁ Ἁγιορείτης, οἱ Ἅγιοι πράττουν ἑκατό, καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν ἐξ αὐτῶν τὰ πέντε. Ποῖος γνωρίζει τὰς ἀγρυπνίας καὶ διαπύρους προσευχάς, τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ἀντιπαρατάξεις πρὸς τὸν πολέμιον τῆς ἡμετέρας φύσεως, πρὸς τὰς ἐξεγέρσεις τῶν παθῶν καὶ τὰς προσβολὰς τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς καρδίας τῆς Ὁσίας; Ποῖος γνωρίζει πόσον αἷμα ἔχυσε μέσα της, ἐκκόπτουσα τὸ ἴδιον θέλημα καὶ ἀσπαζομένη τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ λάβῃ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα; Μόνον ὁ Θεός.

Διὰ τῶν ἐμφανῶν καὶ ἀφανῶν ἀγώνων της ἡ ὁσία Σοφία εἵλκυσε τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ ἐδοξάσθη ὑπ᾿ Αὐτοῦ, αὐτὴ ἡ ὁποία παντοιοτρόπως ἀπέφευγε τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τοιουτρόπως σήμερον ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία της, δηλαδὴ αὐτὴ ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας τὸν Ὁποῖον ἀτενίζει πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τῆς Κλεισούρας καὶ τῆς θεοσώστου ἐπαρχίας τῆς Καστορίας καὶ ἐξαπλοῦται ἕως περάτων τῆς γῆς. Ἡ Ὁσία ἐπισκέπτεται ὅσους τὴν ἐπικαλοῦνται καὶ γίνεται ἀρωγὸς εἰς τὰς θλίψεις καὶ ἀσθενείας των, σύμβουλος καὶ φωτιστὴς εἰς τὸν βίον των. Ὅσον ἡ ἰδία ἐκρύπτετο ἀπὸ τοῦ κόσμου ἐν ζωῇ, τόσον τὴν φανερώνει ὁ Κύριος μετὰ τὴν ὁσιακὴν κοίμησίν της. Καὶ οὕτως, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μαρτυρεῖται καὶ ἀποδεικνύεται ζῶσα, ἐφ᾿ ὅσον ἀναδεικνύει Ἁγίους μὲ ὑπὲρ ἄνθρωπον ζωὴν καὶ μὲ ὑπὲρ φύσιν χαρίσματα κατὰ τοὺς ἐσχάτους καιρούς, ὅτε ἐψύγη ἡ ἀγάπη καὶ ἐπλήθυναν ἡ ἀνομία καὶ ἡ ἀπιστία τῶν πολλῶν.

Εἶναι πλῆρες ἐλπίδων τὸ ὑπόδειγμα τῆς ὁσίας Σοφίας. Δείχνει καὶ εἰς ἡμᾶς σήμερον, κληρικούς, μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προσεγγίσωμεν τὸν Κύριον καὶ νὰ Τὸν λάβωμεν ἐγκάτοικον μέσα μας, νὰ ἁγιασθῶμεν. Δείχνει πῶς ἡ μετάνοια, ἡ ἐγκράτεια, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐγκαρτέρησις εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου ὁδηγοῦν πρὸς τὴν θέωσιν. Δείχνει πῶς καὶ εἰς τὴν ἐποχήν μας εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἁγιότης, ἐφ᾿ ὅσον τὴν θελήσωμεν καὶ ἐμπράκτως τὴν ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν ἕνα Ἅγιον, ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ ζωὴ τῶν ἁγίων εἶναι δι’ ἡμᾶς πρότυπον καὶ παρηγορία. Πρότυπον διὰ νὰ ἔλθωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν υἱοθεσίαν, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Κύριος καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς πόλιν ἁγίαν, εἰρηνευομένην, ζῶσαν καὶ μηδέποτε ἀποθνήσκουσαν, κεκοσμημένην μὲ δόξαν ἄφθαρτον. Παρηγορία διὰ νὰ μὴ ἐκλυώμεθα εἰς τὴν ὁδόν, ἀναλογιζόμενοι τὰς δυσκολίας, τὰς βασάνους, τοὺς κινδύνους, τὰ ὁποῖα ὑπέμειναν ἑκουσίως ὑπὲρ τοῦ ἠγαπημένου αὐτῶν Χριστοῦ οἱ ἅγιοι.

Αὐτὰς τὰς δυσκολίας ἔχοντες ὑπ' ὄψει, ἀγαπητοί, παραμυθούμεθα, διότι διαπιστοῦμεν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ κλῆρος ἡμῶν τῶν χριστιανῶν• ὁ σταυρὸς καὶ ὄχι ἡ ἄνεσις, ὁ κόπος καὶ ὄχι ἡ ἀνάπαυσις, ἡ στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὄχι ἡ εὐρεῖα ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν. Διὰ τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ μᾶς τρομάζουν αἱ ἐξωτερικαὶ δυσκολίαι καὶ αἱ ἐλλείψεις. Ἄς μὴ ἔχωμεν φόβον διὰ τὸ μέλλον μας. Ἂς ἀγαπήσωμεν τὴν δυσκολίαν μας, ἂς ὑπομείνωμεν τὴν ὅποιαν πτωχείαν, στέρησιν, ἀσθένειαν ἢ ἀδυναμίαν.

Αὐτοὶ οἱ ἅγιοι, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, ζήσαντες ὅπως καὶ ἡμεῖς μὲ σάρκα καὶ ἀνάγκας ἐπιγείους καὶ μὲ προβλήματα παρόμοια τῶν ἰδικῶν μας, κατώρθωσαν διὰ τῆς ἀπολύτου ὑπακοῆς των εἰς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου νὰ ἀποκτήσουν τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πλέοντες καὶ ἡμεῖς τοῦ παρόντος βίου τὴν πολυκυμαινομένην θάλασσαν, ἔχομεν τοὺς ἁγίους μονίμους φύλακας καὶ προστάτας μας καὶ οὕτω, ὅπου καὶ ἂν εὑρισκώμεθα, δὲν εἴμεθα μόνοι.

Ἀγαπητοὶ καὶ φιλόθεοι Καστοριεῖς,

Ἔχοντες τὴν εὐλογίαν νὰ ποιμαίνεσθε ἀπὸ ἕνα ἐκλεκτὸν Ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ, τὸν λίαν ἀγαπητὸν ἀδελφὸν καὶ συλλειτουργὸν ἡμῶν κύριον Σεραφείμ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ καλοὺς καὶ εὐλαβεῖς κληρικούς, ὡς ἐπληροφορήθημεν, μετὰ πολλῆς χαρᾶς, ἀγωνίζεσθε, παρακαλοῦμεν καὶ προτρεπόμεθα, ὥστε νὰ πλουτῆτε καθημερινῶς μὲ εὐαγγελικὰς ἀρετὰς καὶ χαρίσματα, αὐξάνοντες συνεχῶς εἰς τὴν καρδίαν σας ὡς καύσιμον ὕλην τὴν ἀγάπην σας πρὸς τὸν Τριαδικὸν Θεόν, τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν καὶ τοὺς Ἁγίους μας. Τοιουτοτρόπως θὰ ἐπιτρέπετε εἰς τὸν Θεὸν νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν καρδίαν σας καὶ νὰ τὴν ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν ἀγάπην πρὸς τὰ πράγματα τοῦ αἰῶνος τούτου.

Ἐσεῖς οἱ σημερινοὶ κάτοικοι τῆς πόλεως ταύτης ἀποτελεῖτε τὸν ἔμψυχον θησαυρὸν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, τὰ ἐκλεκτὰ καὶ ἠγαπημένα τέκνα της, τέκνα συγχρόνως εὐλογημένα καὶ τῆς πνευματικῆς Μητρὸς ὅλων μας, τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας. Προσπαθήσατε νὰ βοηθῆτε τὸ ἔργον αὐτῆς καὶ νὰ μετέχετε ἀδιαλείπτως εἰς τὴν ἁγιαστικὴν ζωήν της, παραμένοντες πάντοτε κύκλῳ τοῦ ἁγίου Θυσιαστηρίου, ἠγαπημένοι καὶ ἡνωμένοι καὶ ὁμονοοῦντες, ὡς σήμερον, ἔχοντες τὸν νοῦν καὶ τὰς καρδίας σας ἐστραμμένας πρὸς τὴν μόνιμον πατρίδα ὅλων μας, τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

Εὐχόμεθα, ὅθεν, πατρικῶς, ἐκ βάθους καρδίας, ὁ Κύριος ἡμῶν, διὰ πρεσβειῶν τῆς παναχράντου Μητρός Του καὶ τῆς δούλης Αὐτοῦ καὶ θεραπαινίδος τῆς Θεοτόκου ὁσίας Σοφίας, τῆς ἐν Κλεισούρᾳ τῆς Καστορίας ἀσκητικῶς διαλαμψάσης, νὰ εὐλογῇ πλουσίως τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν φιλόχριστον λαὸν τῆς θεοσώστου ἐπαρχίας ταύτης, τῆς Ἑλλάδος καὶ σύμπαντος τοῦ κόσμου, νὰ ἁγιάζῃ ὅλους ἡμᾶς ὁλοτελεῖς καὶ νὰ παρακινῇ ἡμᾶς εἰς μίμησιν, κατὰ τὸ δυνατὸν ἕκαστος, τῆς θαυμαστῆς πολιτείας αὐτῆς, εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον τῆς ἁγιοτόκου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

http://fanarion.blogspot.gr/

Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ

Ρεπορτάζ-φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας
Σε πνευματική συστράτευση για την υπέρβαση της πολυδιάστατης κρίσης που δοκιμάζει τον λαό κάλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, κατά την υποδοχή του στην κεντρική πλατεία Ομονοίας της Καστοριάς.
Ο Πατριάρχης επισκέπτεται την Καστοριά με την ευκαιρία της κατατάξεως στις αγιολογικές δέλτους της εκκλησίας της γεννημένης στην περιοχή της Τραπεζούντας, Οσίας Σοφίας, που ήρθε στην περιοχή ως πρόσφυγας από τον Πόντο και ασκήτεψε στην Ι. Μονή της Παναγίας Κλεισούρας στην Καστοριά, ως την κοίμησή της στις 6 Μαίου 1974.

Τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας, που συνόδευε ο επιχώριος Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ, υποδέχθηκαν στις 7:00 το απόγευμα του Σαββάτου 30 Ιουνίου ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο δήμαρχος της πόλης Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδης, Μητροπολίτες, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γεώργιος Δακής, Στρατιωτικές Αρχές και πλήθος πιστού λαού.

Μικρά παιδιά έραιναν τον Πατριάρχη του Γένους με άνθη ενώ οι πιστοί του φιλούσαν το χέρι και ζητούσαν την ευλογία του. Στα μπαλκόνια είχαν αναρτηθεί φωτογραφίες του Πατριάρχη ενώ κυμάτιζαν παντού ελληνικές σημαίες και εκείνες με τον δικέφαλο.

Ο Δήμαρχος Καστοριάς καλωσόρισε τον Πατριάρχη του Γένους και αναφέρθηκε στους στενούς και ακατάλυτους δεσμούς της Καστοριάς με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.«Είναι μεγάλη ευλογία για εμάς, η επίσκεψη του Πατριάρχη του Γένους στην πόλη μας», είπε ο δήμαρχος και τόνισε: «Στο πρόσωπο σας Παναγιώτατε, που το στολίζει η σεμνότητα, το διακρίνει η σοφία και το χαρακτηρίζει η αγάπη, ασπαζόμαστε την πιο ένδοξη και ζωογόνο παράδοση μας».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εμφανώς συγκινημένος από την υποδοχή των πιστών και του κλήρου κατέκλεισε την αντιφώνησή του απευθυνόμενος στους κατοίκους της Καστοριάς:
Σεῖς, οἱ Καστοριεῖς, ἔχετε πρὸ ὀφθαλμῶν σας τὸν τρόπον ὑπερβάσεως τῆς κρίσεως: τὴν φιλαλληλίαν καὶ τὸν ἀλτρουϊσμόν, τὰς δύο ταύτας ἀρετὰς τῶν εὐπατρίδων προγόνων σας, τὰς τεθεμελιωμένας εἰς τὰς εὐαγγελικὰς ἐπιταγὰς τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης καὶ τῆς ἐξόδου ἐκ τοῦ φιλαύτου ἐγωϊσμοῦ πρὸς τὴν κοινωνίαν τῶν πολλῶν. Αἱ ἀρεταὶ αὗται ἐλλείπουν ἐκ τῆς σημερινῆς κοινωνίας τοῦ προσωπικοῦ εὐδαιμονισμοῦ καὶ τοῦ ὑπερκαταναλωτισμοῦ. Ὅταν ἐνθυμηθῶμεν καὶ πάλιν τὰς ἀρετὰς ταύτας τῶν προγόνων μας καὶ ἐφαρμόσωμεν αὐτὰς, τότε θὰ ὑπερβῶμεν τὴν κρίσιν. Διὰ τῶν σκέψεων τούτων, κύριε Δήμαρχε καὶ φίλτατοι Καστοριεῖς, προσκαλοῦμεν ὅλους ἐσᾶς εἰς συστράτευσιν πνευματικῶν δυνάμεων πρὸς ὑπέρβασιν τῆς κρίσεως.
Εἴθε ἡ Ὁσία Σοφία, ἡ ὑπάρξασα ὑπόδειγμα ὀλιγαρκείας καὶ προσευχητικῆς θυσίας διὰ τὸν συνάνθρωπον, νὰ καθοδηγῇ ὅλους μας εἰς τὴν ἀνανέωσιν τοῦ ἤθους μας διὰ τῆς ἀναβαπτίσεώς μας εἰς τὸ ἑλληνορθόδοξον ἦθος τῆς ἐγκρατείας καὶ τῆς ὀλιγαρκείας καὶ τοῦ πνεύματος τῆς θυσίας.

 

http://fanarion.blogspot.gr/

Καστοριά: Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δήλωσε «Η φιλοχρηματία είναι η μητέρα όλων των κακών»

«Η φιλοχρηματία είναι η μήτηρ πάντων των κακών» υπογράμμισε μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά τη διάρκεια του πανηγυρικού Εσπερινού, στον Ι. Ν. της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ενόψει της τελετής αγιοκατάταξης της Οσίας Σοφίας, που ασκήτεψε στην μονή Παναγίας της Κλεισούρας Καστοριάς.

«Αύτη είναι και σήμερον η πηγή των χωρισμών, της έχθρας, του μίσους, της σκληρότητας, των φόνων, των πολέμων» τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, προσθέτοντας ότι «οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να εννοήσουν ότι πηγή των αναρίθμητων συμφορών της ανθρωπότητας είναι πάντοτε οι αθέμιτοι πόθοι τους».

Ο κ. Βαρθολομαίος υπέδειξε ως οδό διεξόδου από την σημερινή κρίση και την δυσπραγία, τις χριστιανικές αρετές της ασκητικής ζωής που υιοθέτησε όσο ζούσε η Οσία Σοφία, την παρθενία, την ταπείνωση και την ακτημοσύνη, υπογραμμίζοντας ότι το παράδειγμα της «μας διδάσκει την τέχνη να ανοιγόμεθα όλον και περισσότερον εις την θείαν αγάπη».

«Η τέχνη αυτή δεν μπορεί να είναι άλλο τι, ει μη η διαρκής θυσία του εαυτού μας. Ας μην απατώμεθα: Αγάπη άνευ θυσίας δεν υπάρχει. Ούτω και πρόοδος εις την πνευματικήν ζωή δεν ημπορεί να υπάρξει, εάν ο άνθρωπος δεν υποβάλλει τον εαυτόν του, εκουσίως εις συνεχείς θυσίες, χάριν της αγάπης του πλησίον και του Χριστού, όπως υπέβαλε εαυτήν η μακαρία ασκήτρια Σοφία» τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος.

Την εξαιρετικά μεγάλη τιμή της επισκέψεως του Οικουμενικού Πατριάρχου στην μητρόπολη Καστοριάς επεσήμανε ο μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ, ενώ και ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γιώργος Δακής, στην προσφώνηση του, τόνισε ότι η παρουσία του κ. Βαρθολομαίου, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, δίνει πνευματική στήριξη και ελπίδα και συμβάλει στην ανύψωση του ηθικού του λαού, που δοκιμάζεται από την κρίση.

skai.gr